Menu

Melk uit de Belgische 'bergen'

Waarom vind je in de Oostkantons vooral melkvee? Heeft dat iets te maken met de bergachtige regio? We trokken naar Bullingen en zochten het voor jullie uit.

Ik heb afgesproken met de 25-jarige Elena, die met haar zus Simone en vader Rene een biomelkveebedrijf runt in Bullingen. Bullingen is een Duitstalige gemeente in de provincie Luik. Ze ligt in een landelijke en agrarisch ingestelde regio, die deel uitmaakt van de Belgische Eifel. Dit dorp – dat trouwens het oostelijkste punt van Belgie is – ligt op 570 meter hoogte. De religieuze verbondenheid van de 1200 inwoners uit zich in de vele wegkruizen, kerken en kapellen met hun specifieke architectuur.

In dit heuvelachtige gebied boert al de derde generatie Theissen. Ooit gestart met vijf koeien, hebben ze er nu honderd. Vijftien jaar geleden schakelde Rene over van de traditionele melkveehouderij naar biomelkvee. “Mijn vader begon zich te informeren en is als een van de eersten in de streek omgeschakeld”, vertelt Elena. “Zijn collega’s verklaarden hem toen gek, maar nu vind je hier steeds meer biologische melkveehouders. We hebben veel grasland en een vrijeloopstal, dus de omschakeling vroeg toen niet veel investeringen.”

Heuvels en gras

Omdat de streek zo heuvelachtig is en de temperaturen iets kouder zijn, vind je hier vooral weilanden. In de Oostkantons is het houden van rundvee de enige rendabele landbouwactiviteit. Elena en haar zus Simone hebben geen landbouwopleiding gevolgd: Elena ging psychologie studeren en Simone kunstgeschiedenis. Maar ze voelden zich allebei toch aangetrokken tot het boerderijleven en stapten mee in het bedrijf. Over twee jaar nemen ze het bedrijf over van hun vader. “Het feit dat we geen landbouwopleiding hebben gehad, zie ik niet als een nadeel, integendeel. Wij kijken met een zeer brede blik naar ons bedrijf. Ook mijn vader studeerde eerst chemie en stapte pas op zijn 27ste mee in het bedrijf.” De twee zussen bezoeken wel veel melkveebedrijven in binnen- en buitenland om te vergelijken en bij te leren. Ze hebben plannen om meer met jerseykoeien te gaan werken. Omdat ze heel erg goed gras kunnen omzetten naar melk, haalt dit kleinere type koeien een even goed rendement als de traditionele melkrassen.

Op de vraag waarom ze biologisch produceren, antwoordt Elena zeer overtuigd: “Wij geloven in biomelk. Ik zeg niet dat biomelk beter is dan de traditionele. Onze koeien staan zeven maanden per jaar dag en nacht op de wei. Ze zijn gezond en zien er gelukkig uit. En ik geloof daarom ook dat ze goede melk produceren.”